Passievol leven...

4. apr, 2019

Na mijn komst in Nederland in maart 2014, na 20 jaar te zijn weggeweest, kwam ik te wonen in Almere. Ik kon niet begrijpen dat er ong. 600.000 werklozen waren in Nederland, het leek wel een grap. Wat? Niet te geloven! Maar ja, ik begon ijverig te solliciteren, want dacht ik dat met mijn kennis en ervaring ik wel spoedig iets zou vinden. Geen wonder dus dat ik de ene afwijzing na de andere kreeg, met name omdat ik zgn. “bovengekwalificeerd” was. Ik heb dit traject van sollicitatie precies 3 weken volgehouden…

Eind maart 2014 stapte ik naar de KvK en schreef mij weer in als ondernemer, nu in Almere als eenmanszaak onder de naam Adviesbureau Mijn eigen route. Per 1 april 2014 kon ik mezelf zelfstandig ondernemer noemen. De naam had ik al, omdat ik al een hele tijd bezig was mensen te helpen hun eigen route (weer) te vinden. Ik drukte mijn visitekaartjes en bezocht vele netwerken over heel Nederland. Kort daarvoor had ik een LinkedIn profiel aangemaakt en elke keer dat ik ging netwerken, voegde ik mensen aan mijn LinkedIn. Al gauw begon ik mijn relaties van elders in de wereld ook toe te voegen en zo groeide mijn aantal links met de dag. Ik zocht net zo lang tot ik de meest gebruiksvriendelijke website vond die ik zelf kon bouwen en onderhouden precies zoals ik dat zelf wil.

Omdat ik altijd mijn eigen ontwikkelde theorieën heb gevolgd, begon ik met mijn businessplan, nu voor de Nederlandse samenleving en specifiek gericht op Almere en omgeving. En natuurlijk kwam ik weer met mijn vertrouwde bedrijfsactiviteiten aanzetten, immers daar ben ik goed in. Maar waar te beginnen, want buiten mijn familieleden en enkele vrienden/kennissen kende ik maar een paar mensen in Almere. Hieronder een glimp uit de beginperiode:

  • Ik reisde naar Breda een paar keer voor een training welke uiteindelijk niets is geworden.
  • Ik sloot mij aan bij netwerkmarketing omdat deze voor mij nieuw was en de gedachte erachter mij fascineerde. Ik wou alles van weten en deed zeker mijn best. Maar “van waar moest ik de mensen, noem hun maar mijn volgers, halen?” dacht ik toen?
  • Ik bezocht meerdere netwerkbijeenkomsten. Uit 1 van deze bijeenkomsten bij MAC3PARK trof ik een groep heren “creative cooperation” waarbij ik mij aansloot. Dit laatste was voor mij ook de aanleiding om aldaar kantoor te huren. Dit mede dankzij de omgeving die voor mij zeker inspirerend genoeg was.

In de beginperiode van mijn bedrijf had ik een begeleidingsopdracht op afstand voor St. Eustatius, een van de bijzondere gemeenten van Nederland sinds 10 oktober 2010. Daarnaast heb ik zitten werken aan mijn eigen trainingen. Vele uren ging in de ontwikkeling van mijn nieuwe programma “Gezonde lifestyle in 7 steps”. Ik vond dat de mensen op kantoor een gezonder levensstijl zouden moeten hebben. Ook heb ik gewerkt aan de aanpassing van mijn training “Persoonlijke groei/ontwikkeling”. En wat ik al had aan trainingsmateriaal voor “Projectmatig werken en handelen” werd aangescherpt voor de Nederlandse samenleving.
Daarnaast heb ik een begin gemaakt met de ontwikkeling van mijn eigen lesmateriaal voor het rekenen. Een unieke verzameling lesmateriaal genaamd “Martha’s Rekenwijze” die eind dit jaar op de markt komt. Het rekenen was altijd mijn passie, maar kwam vanaf 2015 helemaal tot bloei. Vele uurtjes gingen ook in het uitzoeken van projectjes, onderzoek doen, houden van businessmeetings ter kennismaking, gesprekken met potentiele klanten en het verkennen van de omgeving. Een aantal projectjes zijn nog steeds in de koelkast, omdat financiering een niet te verwaarlozen punt is met name voor de startende ondernemer.

Door de begeerte aan meer ruimte, raakte ik intensief aan de praat met de gastvrouw van MAC3PARK en zijn wij in juli 2015 gaan lunchen bij het bedrijfsrestaurant op het terrein. Zij vertelde van het bedrijf MAC3PARK en met hoeveel verschillende ondernemers wij omringd waren en haar gesprekken met deze ondernemers bij de inrichting van hun nieuwe gehuurde kantoor tot en met het stoppen met hun bedrijf. Ik vertelde haar dat ik ooit onderzoek had gedaan naar waarom ondernemers zo enthousiast starten, maar niet altijd even enthousiast blijven en vaak stoppen, met alle narigheden tot gevolg. Wat een match! Die dag zag het programma New Style ondernemers het daglicht en werd het ook nog gezegend door de sponsoring van de Ondernemerstuin door de eigenaar van MAC3PARK. Het programma New Style ondernemers is een geïntegreerd trainingsprogramma voor het integraal voorbereiden van a.s. ondernemers op een gestructureerde manier met gebruik van kantoor-flexplekken gedurende 1 jaar. Het trainingsprogramma is door ondergetekende zelf ontwikkeld.

Het is dit programma, voor het goed voorbereiden van starters, dat vervolgens mijn volle aandacht vroeg en waarmee ik nog steeds alles voor doe met heel veel liefde en passie. Wat begon met 3 deelnemers in 2015, is uitgegroeid na 3 jaar tot meer dan 30 deelnemers. Ik begeleid de deelnemers met veel plezier en ervaar steeds meer dat de aanhouder altijd wint! Eerlijk gezegd is er niet veel ondersteuning voor de startende ondernemer. Dat begint pas bij het maken van de omzet. Dat terwijl, naar mijns inziens, juist de voorbereiding van de ondernemer essentieel is voor het voortbestaan van het bedrijf. Een goede voorbereiding is immers het halve werk!

Het was voor mij geen makkelijke tijd: Nieuw in Almere met nauwelijks contacten. Maar met veel geloof in datgene wat ik wou en doorzettingsvermogen in praten en netwerken met steeds als doel te werken naar een win-win situatie, is het mij gelukt om mijn bedrijf staande te houden. Vandaag vier ik dus mijn 1e lustrum met veel dankbaarheid en genot! God is goed!!!

Na 5 jaar wonen en werken in Almere voor voornamelijk de Almeerse gemeenschap, kan ik zeggen dat ik eindelijk op weg ben naar meer zichtbaarheid en acceptatie. Wat ik heb gemerkt is dat het elkaar gunnen niet zomaar gaat. In een wereld met een hoog percentage werklozen, telt zelfs de kennis niet, laat staan als je boven een bepaald leeftijd bent, een vrouw bent en helemaal als je van elders komt. Vanwege de kennis ben je een concurrent en natuurlijk wilt geen concurrent iemand in zijn/haar netwerk hebben die evenveel of meer weet. Komend naar Nederland vanuit een kleinere gemeenschap, zie ik dat ik ook als volwaardig kan participeren in deze grotere gemeenschap. Ik kan sneller mijn vinger leggen op de zere plekken.

Vanaf mijn afstuderen bij de Universiteit Twente als Toegepaste onderwijskundige, heb ik mij beziggehouden met het zoeken naar het eigenlijke probleem achter een aangegeven probleem. Ik neem geen genoegen met wat ik zie en ervaar. En dat laatste vormt de basis in alles wat ik doe.

Ik ben trots op mezelf en kan nu eindelijk zeggen dat ik mijn route een beetje heb gevonden in de Almeerse gemeenschap. Ik streef ernaar om veel meer te doen dan ik ooit van heb durven dromen. Blijf mij dus vooral volgen.

Ik ben in de 1ste plaats de Almachtige God dankbaar en op de 2de plaats aan velen, die mij in deze afgelopen 5 jaar van veel betekenis zijn geweest. Bedankt ook aan eenieder die hun vertrouwen in mij hebben gesteld. Mijn dank is groot!

Denk jij dat ik jou ook kan helpen jouw eigen route (weer) te vinden, neem dan vrijblijvend contact en wie weet kunnen we verder bouwen aan een zekerder bestaan met je eigen bedrijf of gewoon als persoon. Bij het aangaan van een overeenkomst voor een training of programma in deze maand april, ontvang je een unieke verrassing.

In deze voor mij feestelijke maand april, zal ik een aantal New Style ondernemers die ik heb begeleid en die ik begeleid in het zonnetje zetten door ook hun verhaal te publiceren. Dit dankzij de samenwerking met OnsAlmere.nl.

AMER, SM: 1 april 2019

 

 

25. nov, 2017

Passievol leven?

Wat is dat voor een wijze van leven en hoe bereiken wij dat?

Ik vond het interessant genoeg om hierover te schrijven, omdat ik voel dat ik belemmerd wordt in datgene wat mijn hart zegt dat ik moet doen (passie) en datgene wat van mij verwacht wordt van de omgeving…. Al probeer ik onafhankelijk te zijn, zijn er voldoende indicatoren die zorgen dat ik afhankelijk blijf. Realistisch gezien is het bijna onmogelijk om een leven te leiden, alleen berust op mijn passie. Ten 1ste is mijn definiëring van passievol leven niet hetzelfde als de mensen in mijn gemeenschap. Ten 2de leef ik in een gemeenschap van mensen die niet op dezelfde manier denken als ik. En ook al zou ik op een onbewoond eiland wonen waar ik met niemand rekening hoeft te houden, logisch redenerend kan het ook niet, want ik moet rekening houden met de situatie op het eiland.

Wat is het dan dat ik toch, ondanks alles voel dat ik passievol kan leven? Mijn innerlijke drang naar synchronisatie van hart en denken maakt dat ik het leven anders beleef. In mijn denken hou ik rekening met de mensen om mij heen en mijn omgeving. Maar aangezien eenieder uniek is, kan ik niet verwachten dat de mensen in mijn omgeving dat ook zo doen. Vandaar dat ik vaak genoeg een opmerking krijg dat neerkomt op het logisch denken.

Dan rijst er bij mij de vraag wat logisch denken dan is. Mijn logisch denkvermogen is natuurlijk heel anders dan van wie dan ook. En al waren wij allemaal verplicht het proces van leren op school op dezelfde wijze te doorlopen (uitzonderingen daargelaten), toch hebben bepaalde mensen hun eigen manier van denken en doen behouden!

Vaak genoeg zeg ik dat onderwijs geen doel is op zichzelf, het is een middel om een doel te bereiken! Bijna iedereen is het met mij eens, maar niet velen vragen zich dan af waarvoor het onderwijs wel voor dient, wat is het doel dan dat bereikt zou moeten worden?

Zoals wij elke dag water moeten drinken om te zorgen dat ons lichaam niet uitdroogt, zo ook denken velen dat onderwijs nodig is om te leven. Het is een automatische gedachte die bij velen van ons is ingeplant!!!

De doelen voor het onderwijs worden gestipuleerd door de overheid en worden aangegeven in kerndoelen voor het basisonderwijs en in eindtermen voor het voortgezet onderwijs en kwalificatiedossiers voor het middelbaar beroepsonderwijs. Wie kent dan die doelen en die eindtermen? Kennen alle leerkrachten en docenten die? Weten alle ouders dat en houden zij dat bij als ze kijken naar de vorderingen van hun kinderen?

Op school moesten wij allen de voorbereide lessen van de leerkracht of docent volgen en je wist van tevoren dat daaruit voor elk apart lesonderdeel (lees onderwerp, thema, vak of vakgebieden) toetsen zullen volgen in de vorm van proefwerken, tests, (profiel)werkstukken, (praktijk)opdrachten, en zelfs stages (incl. snuffelstages).

Wie goed was in het uit het hoofd leren, kon ook makkelijk omgaan met de toetsen en haalde deze ook gemakkelijk, zonder veel te moeten “leren”. Voor wie niet goed was in het uit het hoofd leren, was het ook lastig om de informatie van de leerkracht/docent (gegeven eigen teksten, redeneringen, theorieën uit een boek) te onthouden. - Vandaar dat het essentieel is dat een leerling zelf kan begrijpen wat hij/zij leest. Maar ook hiervoor is iets bedacht, want ook al kan een leerling/student niet lezen, er zijn (speciale) scholen die hen helpt aan auditieve teksten. Wauw, wat een rol kan internet hierin spelen!!! -

Dat het onderwijs beschikbaar en toegankelijk moet zijn voor eenieder, dat niemand uitgesloten wordt, is ondertussen meer dan bekend. Vandaar dat het concept van passend onderwijs en passend leren in de huidige moderne tijd belangrijk is, mits deze goed wordt toegepast. Want juist het passend leren moet bewerkstelligen dat elke unieke persoon een passend proces van leren wordt aangeboden, zodat het leren daadwerkelijk bij die persoon plaatsvindt. Ouders kunnen bij hun kinderen zien en ervaren en zodoende uitmaken of dit voldoende plaatsvindt.

Kortom: Vanaf kleins af aan ben ik onderhevig aan opdrachten zoals doe dat …, en vooral doe dat niet… Grappig is dat niet altijd wordt gezegd waarom je iets juist niet zou moeten doen! Vaak weet degene die dat zegt niet eens waarom hij/zij het überhaupt zegt. Het is vaak genoeg een gevoel wat ontstaat uit de eigen ervaring, die van de ouders, leerkracht of docent of van horen zeggen. Is het dan niet belangrijk dat elk kind de ruimte krijgt om zijn/haar eigen ervaring op te doen?

Als je niet oppast, wordt je hele leven op een gegeven moment een doe dat niet … concept. Welkom in deze “followers wereld”, waar je eigen mening niet belangrijk is!

Wat kan je dan wel doen? Word wakker en ontdek dat het ook anders kan… Leef met passie, volg je eigen hart!!!

Je kan contact opnemen voor een vrijblijvend gesprek.

Hoor het graag!

10. okt, 2015

1e Lustrum nieuwe constitutie (101010 – 101015)

Het is vandaag precies 5 jaar geleden dat de nieuwe constitutionele (structuur) verandering is ingetreden in het Koninkrijk der Nederlanden. Tot 10 oktober 2010 bestond het Koninkrijk der Nederlanden uit de landen Nederland, Aruba (benedenwindse eiland in de Caribische zee en de Nederlandse Antillen (bestaande uit de benedenwindse eilandgebieden Curaçao, Bonaire en de bovenwindse eilandgebieden St. Maarten, St. Eustatius en Saba). Formeel en informeel worden de inwoners van de laatst genoemde eilanden vaker gekenmerkt als Antillianen.

Tot en met 9 oktober 2010, om precies te zijn 23.59 uur, kon nog, vanuit de Nederlandse Antillen, als land binnen het Koninkrijk der Nederlanden geregeerd worden onder de Antilliaanse wetgeving van de Nederlandse Antillen, waarbij er sprake was van één Centrale overheid met als vestigingsplaats Willemstad op Curaçao.

Klokslag 00.01 uur ‘s nachts, is alles eensklaps anders…. heel anders:

  • De Centrale overheid van de Nederlandse Antillen is opgehouden te bestaan;
  • Het Koninkrijk der Nederlanden bestaat uit 4 landen: Nederland, Aruba, Curaçao en St. Maarten;
  • De kleinste eilanden (Bonaire, St. Eustatius en Saba) zijn bijzondere gemeenten van het land Nederland.

Een enorme Nederlandse/Antilliaanse overheidsreorganisatie, wat niet volledig en naar volle tevredenheid was voorbereid, bleek later uit de vele discussies, waarvan een paar nog steeds niet zijn uitgediscussieerd….. Een keiharde feit!

Voor het land Nederland was het een meer aanpassing van wetten die al bestonden, voor Nederlanders een ver van mijn bed show. Voor de nieuwe landen Curaçao en St. Maarten een opnieuw opzetten van een constitutie als land. Voor de eilanden Bonaire, St. Eustatius en Saba een chaos….

En de Antillianen? Een ieder moest en moet nog steeds voor zichzelf uitmaken wat de consequenties zijn bij die nogal grote verandering. Dit is natuurlijk afhankelijk van op welk eiland van het voormalige Nederlandse Antillen hij/zij ten tijde van de verandering woonde. Vandaar dat de ervaringen en overtuigingen ten aanzien van een wel of geen geslaagde constitutionele verandering totaal verschillend zijn.

Los van enkele fundamentele discussies als de herinrichting van het justitiële keten, een Caribisch Nederlandse inrichting van de politie, de dollarisatie, onderwijs, gezondheidzorg, same-seks marriage om een paar te noemen, bleek het voor het grotendeel van de Antillianen het ook een ver van mijn bed schouwspel. Voor niet-insiders lijkt het alsof alleen de overheidsbeleidsmedewerkers met elkaar in discussies waren en de noodzakelijke onderwerpen op hun bureau moesten en nog steeds moeten uitwerken. De realiteit is totaal anders en natuurlijk verschillend per eilandbewoner.

Voor de inwoners van met name de kleine eilanden die nu bijzondere gemeenten zijn, was het een totale ommezwaai; zij zijn letterlijk en figuurlijk het meest door elkaar geschud. Ervaringen met o.a.:

  • de vele Nederlanders die, gezien de nieuwe taken binnen de Rijksdienst Caribisch Nederlandse, op en af kwamen om even kennis te maken of zich te vestigen,
  • de overgang van Antilliaanse gulden naar de dollar met alle consequenties van dien,
  • het onderwijs dat weer werd veranderd van het funderend onderwijs die in 2002 werd geïmplementeerd, naar het Nederlandse onderwijssysteem met een eigen onderwijsagenda,
  • de gezondheidszorg die onder de loep genomen ….. en waar de bewoners uiteindelijk naar Colombia moesten…

Kortom… wat voor een deel van de Antillianen soms tot zeer vervelende situatie leidde in het afgelopen 5 jaar, is voor het gros van de Antillianen alsof er niets is gebeurd. Voor de Antillianen die ten tijde van de constitutionele verandering al in Nederland woonden, is het weer een geheel ander verhaal. Die moesten het hebben van de beelden van de Nederlandse televisie en van het horen zeggen….

Terug naar vandaag…. De schaarse ceremoniële aangelegenheden georganiseerd op deze dag wijzen misschien op de overgang of enkele elementen daarvan, maar vrijwel alle Antillianen gaan vrolijk verder met of zonder die verandering. Want immers het leven gaat gewoon door….

 

30. mrt, 2015

Sta ik erbij stil waarvoor ik werk, waarvoor ik geld wil verdienen?

Werk ik te hard of werk ik met plezier?

Hou ik tijd en energie over voor de dingen die ik echt in het leven wil?

Want tenslotte werk ik om te leven en leef ik niet om te werken…

Een goede week gewenst!

19. jan, 2015

 

Wat heerlijk is het om omringd te zijn door positieve, goed gestemde mensen. We hebben allemaal onze dagen dat het minder gaat en dat niet alles wat we ons hebben voorgenomen lukt, daarvoor zijn we mensen. We zijn niet perfect en niets is perfect…. Maar we kunnen wel ons best doen om het de ander naar de zin te maken. Probeer dat eens en je zal zien wat een verschil het uitmaakt… In ieder geval is alles beter dan in je eentje alles proberen te verwerken….

Probeer door je gekte de ander ook te laten lachen… Doe wat grappig voor of met de ander… In ieder geval lach samen…

Dit is een manier om de ander te helpen er weer bovenop te komen… het vertrouwen te krijgen… het weer te zien zitten… meer uitzicht te krijgen… zichzelf te openen…

We kennen het gegeven dat “een enkeling is een drenkeling”… Laten we vanaf vandaag als doel hebben om de ander te zien lachen, te zien genieten… en … geloof het of niet… jij geniet dubbel.…

Veel lach momenten toegewenst!!