18. sep, 2014

Wat prachtig is het wanneer je het kan hebben over “mijn eigen geluk”.

Neem deze twee situaties:

  • “Ik sta op, kijk nog met dromerige ogen om me heen en glimlach met de gedachte van alle mooie dingen die de dag mij gaat brengen.”
  • “Ik sta op, kijk ernstig om me heen, een beetje vermoeid en denk nog aan alles wat zich gisteren heeft afgespeeld.”

Tot welke van die twee situaties voelde je je het meest aangetrokken???

Het is een kwestie van de juiste “mindset”. Niemand anders dan jezelf kan je daarmee helpen. Je kan twee dingen doen: (1) inspirerende mensen om je heen zoeken waarvan je echt iets aan hebt of (2) contact blijven houden met iedereen die wat van je vraagt en waarvan je weet dat je toch niets van hun accepteert!!!

Van de eerste groep mensen krijg je zeker positieve energie en wil je niets anders dan bij hun of in hun buurt zijn. Met betrekking tot de tweede groep mensen is het goed om even stil te staan bij je gevoelens bij die persoon. Je kan het zo laten en je stilletjes distantiëren. Echter, is dat een optie die de ander zeker niet helpt om te veranderen. Het beste is om de ander aan te spreken over jouw gevoelens en …. kijk wat er dan gebeurt…..

Tenslotte is het jouw leven, en de manier hoe jij je leven ziet, bepaalt jouw eigen “gelukkig zijn”. Kies vandaag nog voor je eigen geluk en …. gun de ander ook zijn eigen geluk.

- Met dank aan Carla -

25. aug, 2014

Het is geen kunst ouder te worden;

het is een kunst ervan te genieten!"

(Johan Wolfgang von Goethe 1749 -1832)

 

Vaak genoeg kijken we naar onze leeftijd en verbinden we allerlei op- en aanmerkingen voor onszelf. Bijvoorbeeld, gezien mijn leeftijd is het toegestaan dat ik me zo voel… dat ik zo ben… dat ik zo loop… dat…. vul zelf maar in…... We hebben anderen zien ouder worden en denken vaak dat het bij ons vrijwel op dezelfde manier zal gaan. Niets is minder waar…. Maar, ben je werkelijk zo oud als je je voelt?….

Toen je 15 was, 25 of zelfs 40, had je geen idee hoe je je 10, 20 of zelfs 40 jaar later zou voelen …. Wat grappig is dat je achteraf zelf moet lachen om je denkwijze ….

De vraag is waarom we dan (ruim) van tevoren onszelf met allerlei gedachten moeten opschepen voor iets wat we helemaal niet kunnen beïnvloeden…. Wat we wel weten is dat als we goed leven… en dat op een verantwoorde manier doen … we langer kunnen genieten van ons leven…. En dat kunnen we zeker beïnvloeden….

Heb je weleens gedacht om elke dag van je leven te genieten alsof het je laatste dag is?…. Probeer het maar eens en dan merk je vanzelf het verschil…

Dus heel simpel: vanaf vandaag voel ik me jong en geniet ik voluit van mijn leven!!! 

7. aug, 2014

Ja hoor, vakantie is voorbij.... Alle onderwijzers, leerkrachten en docenten moeten zich melden of hebben zich al aangemeld op hun school.... Hoop dat een ieder van hen een leuke, ontspannende vakantie heeft gehad en dat het kon bijdragen aan hun inspiratie.... We wensen hun allen een prettig, gezellig, vruchtvol en liefdevol nieuw schooljaar toe.... Geniet van alle lessen....

23. jul, 2014

Thuis is bij uitstek een plaats waar je ten aller tijden kan zijn wie je bent. Je hoeft niet te simuleren. Je hoeft niet bang te zijn dat anderen je gaan “veroordelen”. Je bent lekker jezelf. Als je languit voor de tv wilt hangen, dan doe je dat gewoon. Als je uit je neus wilt zitten peuteren, doe je dat gewoon. Als je de hele dag uit de koelkast wilt eten, doe je dat…. We zijn toch onder ons…..

Maar, hoe sta jij er zelf tegenover? Kijk je voldoende in je eigen spiegel? Ben je bezig jezelf kritisch te bekijken? Hoe zien de andere familieleden jou? Bespreek je jezelf openlijk in huis, bij familie onderling?

Voel je je goed waar je bent? Of is je “thuis” misschien op het toilet of in je eigen slaapkamer??

Denk je na voordat je iets onderneemt in huis? Of gaat het vanzelf? Denk je na voordat je iets doet, hoe je het doet en voor wie je het doet? Hoe veilig voel je je thuis? Is thuis je comfort zone??? Zijn allemaal vragen die je ermee te maken krijgt als je bezig bent jezelf in je eigen spiegel te bekijken.

Wat doet het je als je weet dat andere familieleden ook naar jou kijken? Met name kleine kinderen en jongeren nemen attitudes van volwassenen vaak bewust of onbewust over. Wil je dat? Ben je er tevreden mee? Of wil je juist een voorbeeld zijn voor je jongere familie generatie?

 

4. jul, 2014

Als je de keuze zou hebben te kiezen voor een wereld met of zonder competitie, welke zou je kiezen? Ga bij jezelf na waarom? 

In een wereld van competitie is er plaats voor maar een winnaar. Ben jij die winnaar of wil jij dat zijn? En hoe zit het met de vele verliezers? Competitiedrang maakt dat wij als eenling een attitude ontwikkelen van "What's in it for me". En als dat moeilijk gaat, dan maar niet. Maar.... het kan ook anders....  

Aan de andere kant heb je ook een creatieve wereld. Een wereld, waarin de creativiteit prevaleert. Een wereld waarin er genoeg is voor een ieder. In de creatieve wereld komen "we" niets tekort, omdat wij elkaar inspireren vanuit onze creativiteit om gezamenlijk te groeien. Wat mooi om een steentje bij te kunnen dragen zonder iets voor terug te vragen, wetende dat je alles wat je wenst, toch zult ontvangen.